Kup bilet w PKP przez Internet cd.

Sensowne tylko na pierwszy rzut oka. Typowo biurokratyczny numer: 99% przepisów i wymagań wydaje się sensowna i logiczna. I tak jest, jeśli przyjmie się odpowiedni punkt wyjścia, można go nazwać „warunkami wyjściowymi” tych wymogów. Niestety, jeśli spojrzeć na takie zagadnienie całkiem z boku, to zazwyczaj traci ono większość tego sensu. Tak jest właśnie w przypadku powyżej opisanym -- wszystko wydaje się logiczne i sensowne, ale tylko do momentu, w którym zadamy sobie pytanie podstawowe: po co ktoś w ogóle wymyślił systemy mobilne i po kiego grzyba umożliwiają zakup biletu on-line kwadrans przed odjazdem pociągu, skoro jest to logicznie sprzeczne z ich własnymi wymogami. I w tym momencie okazuje się to po prostu kolejnym biurokratyczny m idiotyzmem.

Przyszedł mi do głowy jeszcze kontrprzykład: dokładnie TYCH SAMYCH argumentów mogliby użyć przewoźnicy miejscy w dużych miastach, a jednak honoruje się w nich bilety sms-owe, czy wyświetlane na ekranach smartfonów.

Nie cierpię PKP i wszystkich odnóg, spółek córek etc. Są niereformowalni jak Poczta Polska.

Odczyt z ekranów byłby dla konduktora bardzo niepraktyczny i kłopotliwy:
1. Mam bilet, tylko laptop nie działa -- siadła bateria, wywaliły się Windowsy,
bardzo długo startują (Pan wróci za kwadrans, one tak zawsze)…
2. Aby pokazać bilet, muszę się zalogować do PKP -- macie tu jakiś
Internet przez WiFi?
3. Istnieje spore ryzyko, że podczas sprawdzania biletu urządzenie zostanie uszkodzone. Wyobraźmy to sobie w praktyce -- wchodzi konduktor do przedziału, staje w drzwiach i prosi o bilety. Wszyscy wyciągają laptopy, spore zamieszanie, po chwili każdy ma na ekranie swój bilet. I co -- konduktor ma brać w łapki każdego laptopa i przykładać do skanera czy przeciskać się przez cały przedział, by to właściciel trzymał laptopa podczas skanowania? A może każdy klient ma z tym laptopem wstać i podejść do konduktora? Jak często podczas tej operacji zdarzą się potrącenia, zarysowania czy upuszczenie laptopa? Czy skaner złapie z daleka, czy trzeba go przycisnąć do ekranu? A jak się ekran uszkodzi przy takim skanowaniu?
Za każdym razem klient będzie składał skargę do PKP i w sporej części przypadków może mieć prawną rację. Pozostaje chyba tylko głosowe odczytanie kodu przez klienta i wklepanie go własną klawiaturką przez konduktora…

Po horrorze ostatniej podróży liniami PKP, związanym głównie z odszukaniem peronu 6 na dworcu we Wrocławiu, z kupnem biletu na dworcu tymczasowym we Wrocławiu. Co ja mówię ? Z dotarciem na dworzec tymczasowy, bo już tu się zaczyna droga przez mękę. Kupno biletu papierowego generalnie jest położone na wszystkich dworcach w Polsce. Mogę tylko powiedzieć, że kupić bilet na jakikolwiek bilet kolejowy bez bluzgania (oczywiście po cichu i dla utrzymania swojej równowagi ) się NIE DA. Na marginesie dodam, że stanie w kolejce nie tylko na dworcu tymczasowym we Wrocławiu i obserwowanie, wąchanie odoru, ocieranie się o kompletnie upitych (denaturatem nie alkoholem) meneli jest na stałe wpisane w proces zakupu biletu papierowego. Nie posądzam, żeby to były kolejowe „ekipy demotywacyjne”. Można u konduktora, ale tu się płaci frycowe za „niestanie w kolejce do kasy” i karta płatnicza na nic. No może tylko w Warszawie, gdzie obowiązują bilety MZK kupione w kiosku z gazetami. (Można ? -- można). Bilet internetowy jest to jedyne rozwiązanie dla PKP. Mogą „tanie” linie lotnicze, może i kolej. Sposobów rozwiązań zakupu jest ze 100 tysięcy. Dlaczego przez telefon komórkowy nie można kupić biletu? PKP musi jednak zmienić swoją mentalność i nie wychodzić z założenia, że każdy pasażer to „przestępca” i tylko czeka aby oszukać. Kolej dysponuje biurem d/s przejazdów bezbiletowych. Są dobrzy i konsekwentni. Proponuję zmienić nazwę na „biuro d/s sprzedaży biletów drogą elektroniczną”(w tym sms-em przez komórkę), konduktorzy mają te swoje (ja to nazywam -- patelnie) czytniki elektroniczne. Dlaczego takie biuro nie może tworzyć bazy pasażerów, którzy wykupili bilety drogą elektroniczną, a konduktor tylko sprawdza i DRUKUJE. Panie, które teraz patrzą z przeszklonych okienek kas biletowych, mogłyby przyjmować zamówienia drogą elektroniczną. Ktoś powie, że nie wszyscy potrafią, nie wszyscy mogą. No to są jeszcze konduktorzy, którzy mogą i potrafią, sprzedać bilet w pociągu. Pozostają sprawy finansowe. Powinna obowiązywać zasada -- „jedź, zapłać, a jak nie zapłacisz to my cię znajdziemy i zapłacisz”. Teraz obowiązuje zasada -- „zapłać, może pojedziesz, a jak nie pojedziesz to twoja strata”.
Podsumowując, chcę stwierdzić, że wprowadzenie sprzedaży elektronicznej na wszystkich liniach kolejowych obecnie nie powinno stwarzać większych problemów nawet liniom kolejowym. Tym horrorom kolejowym trzeba powiedzieć naprawdę dosyć.

Dziś miałem bilet w PDF…. i byłem ciekawy czy to wystarczy. W zanadrzu miałem też wydruk   Miła Pani konduktor zmierzyła się z problemem… Czytnik niestety nie zadziałał (nie chciał odczytać kodu z monitora), ale przy drukowaniu biletu generowane są kody, które po wpisaniu do ich terminala, odczytywały bilet. Zadziałało bez problemu i wydruk nie był potrzebny